Pakaian tradisional (psk)
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Like this? Share it with your network

Share

Pakaian tradisional (psk)

on

  • 24,837 views

 

Statistics

Views

Total Views
24,837
Views on SlideShare
24,834
Embed Views
3

Actions

Likes
3
Downloads
413
Comments
4

2 Embeds 3

http://cahousekeeping.com 2
http://localhost 1

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft Word

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Pakaian tradisional (psk) Document Transcript

  • 1. Pendidikan Sivik danKewarganegaraan 1
  • 2. Nama: Shacind AnanthanKelas: 5 KuningSekolah: S.K. St. JosephNama Guru: Cik Nur Amalina Abd. Razak
  • 3. Nama : Shacind AnanthanUmur : 11 TahunAlamat : Taman SuteraNo S/B : AW79391Tempat Lahir : Hospital Pakar Puteri, Johor BahruTarikh Lahir : 12/07/2001Nama Ibu : Santha MurugainNama Ayah : Ananthan MuthayaNo Tel : 0127135725 (Ibu)
  • 4. Ribuan terima kasih kepada ibu sayayang telah mengorbankan masa dan duituntuk saya menyiapkan buku skrapini.Selain itu, bapa saya juga telahmemberikan banyak pertolongan sertagalakan. Seterusnya, saya hendak mengucapkanribuan terima kasih kepada adik saya,Sanjena Ananthan yang telah berada bersamasaya sehingga saya menyiapkan buku skrapini. Akhir sekali, saya mengucapkan ribuanterima kasih kepada Cikgu Amalina yangtelah memberi idea idea yang menakjubkankepada saya.
  • 5. Kepada datuk dan nenek saya, sayaucapkan terima kasih kerana mereka yangmemberi saya galakan dan dorongan.Denganini, saya akhiri ucapan saya denganmengucapkan jutaan terima kasih kepadamereka yang menolong saya.Kajian ini dijalankan bertujuan ; 1. Mengenal pasti jenis pakaian tradisional di Malaysia. 2. Mengetahui adat dan resam masyarakat di Malaysia. 3. Mengkaji bahan yang digunakan untuk menghasilkan pakaian tradisional di Malaysia. 4. Dapat menambahkan ilmu pengetahuan tentang pakaian tradisional
  • 6. Fungsi PakaianPakaianPakaian adalah satu istilah yang merujuk kepada penutup untuk badan manusia yang dipakai.Memakai pakaian adalah semata-mata ciri-ciri manusia dan ciri-ciri hampir semuamasyarakat manusia. Jumlah dan jenis pakaian yang dipakai bergantung kepadapertimbangan berfungsi (seperti keperluan untuk kehangatan atau perlindungan daripadaunsur-unsur) dan pertimbangan sosial. Fizikal, pakaian bertujuan banyak, ia boleh berfungsisebagai perlindungan dari unsur-unsur, ia boleh meningkatkan keselamatan semasa aktivitiberbahaya seperti hiking dan memasak. Ia melindungi manusia dari permukaan kasar denganmenyediakan sebuah tembok di antara kulit dan alam sekitar. Pakaian boleh melindungimanusia daripada gigitan serangga atau serpihan. Lanjut, pakaian boleh mengawal seliatemparature dan menyediakan penghalang bersih, menjaga toksin dari badan danmenghadkan penghantaran kuman. Pakaian juga memberi perlindungan daripada sinaran UVyang membahayakan.Perbezaan jantinaBekas Setiausaha Negara Amerika Syarikat Condoleezza Rice dan Presiden Turki AbdullahGül kedua-dua memakai sut perniagaan yang ala-Barat.Dalam kebanyakan kebudayaan,pembezaan jantina pakaian yang dianggap sesuai untuk lelaki dan wanita. Perbezaan dalamgaya, warna dan kain.Dalam masyarakat Barat, skirt, gaun dan kasut tumit tinggi biasanyadilihat sebagai pakaian wanita, manakala tali leher biasanya dilihat sebagai pakaian lelaki.
  • 7. Seluar sekali telah dilihat sebagai pakaian lelaki semata-mata, tetapi pada masa kini dipakaioleh kedua-dua jantina. Pakaian lelaki selalunya lebih praktikal (iaitu, mereka bolehberfungsi dengan baik di bawah pelbagai keadaan yang luas), tetapi pelbagai gaya pakaianboleh didapati bagi wanita. Lelaki biasanya dibenarkan telanjang dada mereka di pelbagaitempat awam. Ia secara umumnya boleh diterima bagi seorang wanita untuk memakaitradisional pakaian lelaki, manakala sebaliknya sesuatu yang luar biasa.Dalam sesetengahbudaya, undang-undang sumptuary mengawal selia lelaki dan wanita yang dikehendaki untukdipakai. Islam memerlukan wanita untuk memakai bentuk pakaian yang lebih sederhana,biasanya hijab. Lelaki kadang-kadang boleh memilih untuk memakai skirt lelaki seperti togasatau kilt, terutama pada majlis-majlis upacara. Pakaian seperti itu (pada masa-masasebelumnya) sering dipakai sebagai pakaian harian oleh lelaki. Berbanding dengan pakaianlelaki, pakaian wanita cenderung untuk menjadi lebih menarik, sering bertujuan untuk dilihatoleh lelaki.AgamaLelaki Islam tradisional yang memakai jubah putih dan topi ketika solatPakaian agama mungkin akan dikategorikan sebagai kes khas pakaian pekerjaan. Kadang-kadang ia hanya dipakai semasa persembahan upacara keagamaan. Walau bagaimanapun, iajuga boleh dipakai setiap hari sebagai penanda bagi status agama khas.Sebagai contoh, Jaindan lelaki Islam memakai keping kain pisahkan antara apabila melakukan upacarakeagamaan. Kain pisahkan antara kebaktian bersatu dan lengkap untuk tugasan yang sediaada, dengan penyimpangan tiada. [Perlu petikan] Sikh memakai serban kerana ia merupakansebahagian daripada agama mereka.Kebersihan pakaian agama dalam Agama-agama Timurseperti Hindu, Sikh, Buddha, Islam dan Jainisme adalah amat penting, kerana iamenunjukkan kesucian.Status sosialDalam sesetengah masyarakat, pakaian boleh digunakan untuk menunjukkan pangkat ataustatus. Di Rom purba, sebagai contoh, senator hanya dibenarkan untuk memakai pakaianyang diwarnakan dengan Tyrian ungu. Dalam masyarakat tradisional Hawaii hanya ketua-ketua berpangkat tinggi boleh memakai cloaks bulu dan palaoa atau gigi ikan paus diukir. Dibawah United Travancore Kerala (India), wanita kasta yang lebih rendah terpaksa membayarcukai untuk hak untuk menutup bahagian atas badan mereka. Di China, sebelum penubuhanrepublik itu, hanya maharaja boleh pakai kuning. Sejarah menyediakan banyak contohundang-undang sumptuary rumit yang dikawal selia apa yang orang boleh pakai. Dalammasyarakat-masyarakat tanpa undang-undang itu, yang termasuk paling moden masyarakat,status sosial dan bukannya isyarat oleh pembelian barangan berharga atau mewah yang terhaddengan kos kepada mereka dengan kekayaan atau status. Di samping itu, tekanan dari rakansebaya mempengaruhi pilihan pakaian.
  • 8. Orang Melayu MalaysiaOrang Melayu Malaysia terdiri daripada 55.4% jumlah penduduk di Malaysia, ditakrifkansecara umum sebagai "bangsa Melayu" berbanding lebih spesifik sebagai "kumpulan etnikMelayu".SejarahDefisi apa itu Melayu di Malaysia berbeza daripada Indoesia. Kaum Melayu merupakanpopulasi majoriti di Malaysia iaitu 55.4 Jika kita mengikuti migrasi asal satu kumpulantertentu selatan Cina 6,000 tahun yang lalu, beberapa berpindah ke Taiwan (orang asliTaiwan hari ini keturunan mereka), kemudian ke Filipina, dan kemudian ke Borneo (kira-kira4500 tahun yang lalu) (hari ini Dayak dan lain-lain kumpulan). Orang-orang ini purba jugaberpecah dengan beberapa tajuk ke Sabah dan lain-lain maju ke Jawa, dan Sumatera.Penghijrahan akhir adalah untuk Semenanjung Tanah Melayu kira-kira 3,000 tahun yang lalu.Sekumpulan kecil dari Borneo bergerak ke Champa di Vietnam kira-kira 4500 tahun yanglalu. Menariknya, kumpulan Champa akhirnya berpindah ke membentangkan Kelantan haridi Malaysia. Terdapat juga kesan Song Dong dan HoaBinh penghijrahan dari Vietnam danKemboja. Terdapat juga penghijrahan Thai Selatan, dari apa yang kita tahu sebagai Pattanihari ini. Semua ini DNA (Deoxyribonucleic acid ) kumpulan berkongsi asal-usul linguistikyang dikesan ke pulau yang adalah hari ini Taiwan, dan nenek moyang orang-orang purbaditemui di selatan China. Masyarakat Melayu di Malaysia wujud hasil dari percampuran diantara tiga rumpun bangsa yang berbeza, iaitu Negrito, Austro-Asiatic dan Austronesiadengan pengaruh dari bangsa-bangsa dari luar Asia Tenggara.
  • 9. Pakaian tradisional kaum melayu Baju Riau Baju berbelah ini seakan-akan kebaya pendek. Baju Riau juga disebut Engku Puteri atau Raja Hamidah puteri pada Raja Haji iaitu Yang Dipertuan Muda Riau yang kelima dari keturunan Bugis. Pada umumnya baju traisional melayu untuk kaum laki-laki biasanya dilengkapi dengan kain Songket.Baju Belah Kebaya Panjang Secara tradisipotongannya labuh sehingga buku lali. Cumabezanya ia berbelah dan berpesak di hadapan bajuini, umumnya dipakai sebagai pakaian di luar rumahatau upacara rasmi. Baju belah panjang ini terkenaldi Melaka, Perak, Selangor dan Kedah-Perlis.Tradisiini berkembang menjadi kebaya dan bertanganpanjang berpesak lurus di hadapan, dada yangditutup dengan kancing atau kerongsang tiga. Baju Cekak Musang Istilah ini berhubung langsung dengan pola lingkaran leher baju, tengkuk „cekak‟ tinggi atau leher tegak empang leher. Pengertian „cekak musang‟ merakamkan imej alami untuk leher baju yang bercekak tinggi berdiri (2.5cm) melingkari leher. Ukuran ditentukan oleh lingkaran (bulat) yang dibuat dengan ibu jari lain yang bertemu hujungnya. Baju ini mula dipakai di Johor ketika pemerintahan Sultan Ibrahim Ibni Sultan Abu Bakar.
  • 10. Baju Teluk BelangaBaju ini mula di perkenalkan di Teluk Belanga, Singapura dantersebar luas sebagai ciri khas johor khususnya pada abad ke-19. Iajuga dikatakan sejenis pakaian lelaki yang dikatakan telah direkaoleh Sultan Abu Bakar pada tahun 1866 untuk meraikanperpindahan ibu negeri Johor dari Teluk Belanga di Singapura keJohor Bahru. Walau bagaimanapun istilah ini akhirnya menjadi cirikhas masyarakat Melayu hingga disebut selengkapnya „BajuMelayu‟. Baju Kurung Baju kurung dianggap popular dan dipakai oleh perempuan. Pengertian kurung secara tidak langsung telah membawa erti „mengurung atau menutup‟ anggota tubuh. Cara ini menepati konsep pakaian cara Melayu setelah kedatangan Islam, sehinggalah istilah „kurung‟ diertikan sebagai baju yang selesa dan longgar, labuh atau panjang. Sehingga disebut dengan berbagai-bagai nama misalnya „baju kurung bernyawa‟ walaupun mempunyai pelbagai nama namun baju kurung telah menampilkan ciri-ciri tersendiri.Baju MelayuBaju Melayu merupakan satu panggilan bagi baju tradisionalMelayu yang biasa di pakai oleh golongan lelaki di Malaysia dannegara serantau. Ia biasanya terbahagi kepada dua jenis utama,iaitu baju Melayu potongan Teluk Belanga dan potongan CekakMusang.Potongan tersebut merujuk kepada cara jahitan pada leherbaju tersebut, potongan Cekak Musang berbentuk seperti leherbaju India hanya bahagian penutup atau rumah butangnyabertindan. Sementara potongan Teluk Belanga pula bahagianlehernya hanya di jahit secara sulaman. Terdapat berbagai bentuksulaman yang dipadankan seperti Mata Lalat, Tulang Belut dansebagainya.Baju Melayu dijahit dalam dua cara iaitu berpesak ataupotongan moden atau dipanggil potongan Cina. Di mana lenganbaju tersebut disambungkan kepada badan baju
  • 11. Orang India Malaysiaadalah rakyat Malaysia yang berasal dari India. Kebanyakan mereka datang ke Malaysiasemasa jaman penjajahan British di Malaya. Namum, sumber-sumber sejarah membuktikanbahawa kaum india tiba di Malaysia sejak zaman keagungan Dinasti Chola. Kini, kaum inimerupakan kaum ketiga terbesar di Malaysia selepas kaum Melayu dan Cina.Penduduk India di Tanah Melayu dan Singapura sebelum kemerdekaan terdiri terutamanyadaripada orang dewasa lelaki yang meninggalkan keluarga mereka di India dan Sri Lanka.Sebahagian penghijrah India yang amat besar terdiri daripada penutur bahasa Tamil darinegeri Tamil Nadu. Orang India Selatan yang lain, khususnya orang Malayalee dan Telugu,merupakan lagi 14% pada tahun 1947, dan baki komuniti India terdiri daripada orang IndiaUtara, terutamanya orang Punjabi, Bengali, Gurjarati, dan Sindhi.Pada tahun 1901, bilanganpenduduk India di Negeri-negeri Selat dan Negeri-negeri Melayu Bersekutu ialah lebihkurang 120,000. Menjelang 1931, bilangan ini telah bertambah menjadi 640,000 di TanahMelayu dan Singapura, dan di negeri Selangor, bilangan mereka melebihi orang Melayu padatahun itu. Bilangan penduduk India hampir-hampir tidak berubah sehingga 1947 disebabkanmereka pergi ke Myanmar semasa pendudukan Jepun sebagai rekrut untuk Angkatan TenteraKebangsaan India, dan kuli untuk Landasan Kematian. Pada tahun 2005, orang Indiamerupakan lebih kurang 7% daripada jumlah penduduk di Malaysia (sekitar 1.8 juta).Taburan geografiKesepadanan yang rapat antara pembahagian etnik dan pekerjaan komuniti Indiadibayangkan dalam taburan geografi kaum India di Tanah Melayu. Orang Tamil IndiaSelatan bertumpu, khususnya di ladang getah dan landasan kereta api Perak, Selangor, danNegeri Sembilan, walaupun sebilangan mereka juga bekerja di limbungan PulauPinang.Orang Telugu banyak terdapat di ladang-ladang getah Perak Bawah dan beberapabahagian di Selangor, sedangkan orang Malayalee tinggal terutamanya di Perak Bawah,Kuala Lumpur, beberapa bahagian di Negri Sembilan, serta di Johor Bahru.
  • 12. Pakaian tradisional kaum INDIA Dhoti Dhotī atau Doti ialah pakaian tradisi untuk kaum lelaki di India. Pakaian ini diperbuat daripada kain empat segi yang berwarna putih yang panjang. Kain tersebut dililit di bahagian pinggang dan diikat pada celah paha dan kemudian disangkutkan pada bahu. Kemudian kain tersebut dihiasi dengan manik-manik kecil supaya kelihatan menarik. Ada juga dhoti yang berwarna kuning pudar atau kuning susu.Salwar KameezSalwar kameez (juga dieja shalwar kameez atau shalwarqameez) adalah sebuah pakaian tradisional dipakai olehwanita di Asia Tenggara. Salvar atau shalvar adalah seluarserupa baju tidur. Kakinya adalah lebar di atas, dan sempit dikuku lali. Kamiz adalah sebuah baju panjang. Kelim tepi(digelarkan chaak), dibiarkan buka di bawah baris pinggang,memberikan pemakainya lebih mudah bergerak. Sari Sari adalah sehelai kain yang tidak dijahit, berlingkungan dari empat ke sembilan meter pada panjangnya yang ditabir ke atas badan dalam pelbagai gaya. Gaya yang terumum adalah dengan membalut sari di keliling pinggang, dengan satu hujung menabir ke atas bahu mendedahkan bahagian torso dekat pinggang.
  • 13. KurtaKurta adalah pakaian tradisional yang juga dipakai diIndia, Nepal, Bangladesh, , dan Sri Lanka. Kurta adalahpakaian yang longgar yang bagian bawahnya bisamencapai. Namun pada masa modern, kurta juga seringdipakai bersama jins.[2] Kurta formal biasanya dibuatoleh para penjahit Asia Selatan dengan bahan yangdibawa oleh sang pelanggan. Lehenga Lehenga gaya Saree adalah satu trend baru Saree yang diperkenalkan di India. Ini merupakan satu adunan estetika Saree tradisional dan choli Lehenga.Lehenga gaya sari biasanya 4.5 meter 5,5 meter panjang. Di sini berbeza dengan satu sari tidak perlu membentuk pelisir tetapi hanya tuck dan menggantungkan.Sebagai sari tradisional, gaya sari lehenga dipakai lebih Kain (skirt, pavadai di selatan, dan shaya di timur India), bersama-sama dengan blaus pereka yang dipanggil sebagai choli, yang merupakanpakaian atas. Gaya choli kebanyakannya menyerupai sebagai choli konvensional Lehenga atau choliGhagra. Kadangkala blaus konvensional juga dipadankan dengan sari gaya lehenga. Cholikebanyakannya bahawa gaya leher baju singkat, leher yang mendalam atau "backless" gaya. Sepertiyang sari tersebut, cholis ini juga dihiasi dengan Kundan, manik, cermin dan sebagainya. ChudidharChuridars adalah varian seluar salwar biasa. Salwartelah dipotong lebar di bahagian atas dan sempit padabuku lali. Churidars merapatkan lebih cepat, supayakontur kaki diturunkan. Mereka biasanya dipotong padaberat sebelah (pada sudut 45 darjah untuk sebutir kaintersebut) yang menjadikan mereka secara semula jadiditegangkan. Penari Kathak secara tradisi berpakaian,dari utara India, masih memakai churidar dengan skirtyang luas dan korset yang ketat; apabila memutarpenari, kontur kaki boleh dilihat seperti yang dapatdilihat dalam filem-filem Bollywood yang menampilkantarian Kathak.
  • 14. Suku DialekEtnik Cina di Malaysia terdiri daripada beberapa suku dialek. Terdapat enam kumpulandialek utama: Hakka, Kantonis, Fujian, Teochew, Hainan dan FuZhou. Adalah terbuktibahawa orang yang tergolong dalam golongan suku dialek tertentu tertumpu dalam bahagiankomuniti berbeza di Malaysia.Orang Hakka membentuk kumpulan dialek terbesar di Malaysia Timur (Sabah dan Sarawak),Selangor-Kuala Lumpur dan Pahang. Suku Hakka juga didapati di Pulau Pinang, Johor Bahrudan Perak, di mana mereka mungkin dijadikan suku dialek terbesar di tempat-tempat tersebut.Suku Kantonis membentuk suku dialek terbesar di Selangor, Kuala Lumpur, Pahang, NegeriSembilan dan Perak di mana golongan ini membentuk peratusan besar dalam populasi. SukuKantonis juga membentuk suku dialek terbesar di Johor timur dan Sandakan, Sabah.Sandakan pernah bergelar "Hong Kong Kecil" kerana bandar itu pernah dijadikan tempattinggal kedua bagi kebanyakan pendatang dari Guangdong, di mana pemandangannyamenyerupai Hong Kong pada 1970-an dan 1980-an.Sementara itu, suku Hokkien membentuk suku dialek terbesar di Pulau Pinang, Melaka,Kedah, Terengganu, Kelantan, Selangor -- terutamanya di Klang dan kawasan pantaiSelangor serta Johor barat. Suku Teochew ditumpukan di beberapa bahagian tertentu di PulauPinang, kebanyakan pulau-pulau di Sabah dan Johor selatan, terutamanya Johor Bahru danPontian.Bahasa/PertuturanKumpulan Masyarakat cina di Pulau Pinang dan Melaka kebanyakannya bertutur dalambahasa Hokkien manakala kumpulan Kuala Lumpur, Seremban dan Ipoh kebanyakannyaberbahasa Kantonis dan Hakka. Di selatan semenanjung Malaysia, terutamanya Johor, bahasaMandarin paling banyak ditutur oleh masyarakat Cina di sana, sebagai kesan daripadapengaruh media berbahasa Mandarin dari Singapura, serta penggunaan bahasa Mandarindalam pendidikan formal. Ini telah menyebabkan ramai orang, terutama generasi muda, untukmenyisihkan penggunaan dialek-dialek Cina yang lain seperti Teochew dan Kantonis. DiMalaysia Timur pula, bahasa Hakka and Mandarin laris ditutur, kecuali Sibu yang cenderungkepada bahasa Foochow serta Sandakan dengan bahasa Kantonis.
  • 15. Pakaian tradisional kaum Ma cinaJubah Labuh Cina Gaun panjang dikenali sebagai pakaian yang sangat bergaya majlis-majlis khas. Potongan bergaya membolehkan patut sangat menarik dan selesa. Gaun labuh Cina kami adalah salah satu produk yang terbaik ditawarkan. Gaun labuh cina berbeza dari segi gaya dan warnaCheongsamCheongsam adalah badan-peluk satu keping pakaianCina untuk wanitaCheongsam bergaya dan sering ketatatau qipao (chipao) yang paling kerap dikaitkan denganhari ini telah diwujudkan dalam tahun 1920 di Shanghaidan telah dibuat bergaya oleh socialite dan wanita yangupperclass. Samfoo Dalam pakaian tradisional Cina, Samfoo adalah bersamaan dengan cheongsam lelaki. Pakaian yang serupa Burma, dipanggil taikpon eingyi yang juga jaket yang menampilkan kolar mandarin, adalah sebahagian daripada pakaian rasmi bagi orang-orang di majlis perkahwinan dan majlis-majlis rasmi yang lain. Walau bagaimanapun,ia banyak lagi bentuk-pemasangan daripada Samfoo, dengan lengan yang memotong di pergelangan tangan dan biasanya diperbuat daripada silk.
  • 16. Pien Fu Pien Fu adalah pakaian tradisional Cina yang terdiridaripada jubah lutut panjang lebih skirt atau seluar.Kostum Ini mempunyai dua keping dianggap sebagapakaian istiadat. Jubah untuk bahagian atas yangdilanjutkan kepada lutut. Ini telah dipakai di atas skirtyang mencapai panjang buku lali. Skirt di bawah jubahitu telah dipakai hanya semasa majlis rasmi. Pienadalahtopi yang berbentuk silinder yang ditempatkan pakaian. Shen Yi Shenyi adalah pakaian tradisional Cina bagi orang-orang yang menganjurkan dalam Rites Biasa Zhu Zi. Yi (baju) dan shen yang shenyi dijahit bersama-sama, dan skirt itu terdiri daripada 12 panel kain dijahit yang mewakili 12 bulan setahun. Ia luas lengan, mempunyai tepi hitam, dan mempunyai tali pinggang. Pakaian ini hanya dipakai untuk kebanyakkan majlis rasmi seperti upacara untuk memberi penghormatan kepada nenek moyang atau dipakai sebagai kain pengebumian.Tangzhuang Tangzhuang merujuk kepada jaket Cina yang berasal pada akhir Dinasti Qing (1644-1911). Pakaian jenis ini yang sering dilihat sebagai pakaian bagi kaum lelaki. Sekarang dalam masyarakat Cina, Mao saman, saman barat, dan saman Tang berpakaian rasmi utama bagi orang- orang ramai di majlis-majlis. Tangzhuang dibuat dalam warna-warna yang berbeza, yang paling biasa merah, biru gelap, emas dan hitam.
  • 17. Orang BajauBajau dan kumpulan yang sama telah menetap di pantai barat dan timur Sabah sejakbeberapa ratus tahun dan diiktiraf sebagai penduduk asli dan antara bumiputera terbesar dinegeri Ѕabah dan sekitarnya. Mereka bekerja sebagai petani dan nelayan di persisiran pantaibarat di samping menunggang kuda dan Bajau di Pantai Timur Ѕabah sebagai nelayan danpenyelam yang mahir.Orang Bajau merupakan penyelam dan pengutip hasil laut mahir yang menggunakan carapenangkapan tradisional pada masa dahulu. Di Sabah, mereka adalah nelayan yang tinggal didaerah Ѕemporna sementara di daerah Kota Belud, Papar dan Tuaran mereka adalah nelayan,pesawah dan penternak serta bercucuk tanam. Bajau Кota Вelud pula digelar “Koboi Sabah”mini kerana Bajau sudah lama terkenal dengan penunggang kuda dan menjadi pesawah sertapenternak.Pada masa yang sama juga,masyarakat Bajau Pantai Timur Sabah khasnya daridaerah Semporna juga mendapat gelaran istimewa dan unik seperti “sea gypsies,PanglimaDilaut,Pelaut dan Pelayar Terunggul.”Orang Bajau boleh dibahagikan kepada Orang Bajau Pantai Barat yang menetap di sekitarPutatan, Tuaran, Kota Belud dan Papar. Manakala Orang Bajau Pantai Τimur pula menetap disekitar Κudat, Ѕandakan, Lahad Datu, Κunak, Semporna dan Tawau.Bajau yang berasal daripada daerah Kota Belud dan Tuaran pula amat di kenali di seluruhdunia sebagai cowboy of the east kerana kemahiran dan kecekapan mereka dalammenunggang kuda yang tiada tolok tandingnya. Selain mereka pakar dalam pembuatanpedang Samurai yang dipercayai di perturunkan oleh tentera Jepun suatu ketika dahulukepada kaum Bajau dan Irranun di Kota Belud. Pedang Samurai daripada Kota Belud amattinggi kualiti dan senang di dapati sehinggakan menjadi tarikan dan cenderamata yang harusdi beli oleh para pengunjung yang singgah di Kota Belud.Orang Bajau Pantai Вarat adalah berbeza dengan Orang Bajau Рantai Timur khususnyadaerah Lahad Datu dan Semporna.Masyarakat Bajau Pantai Barat banyak yang terlibatdengan pertanian sawah padi manakala masyarakat Bajau Semporna terkenal dengan kegiatanpenangkapan hasil laut
  • 18. Pakaian Tradisional kaum BajauKaum Lelaki Kaum Perempuan
  • 19. Etnik lelaki Bajau biasanya mengenakan baju Bagi wanita Belud pula kebiasaanya merekatradisional yang dipanggil badu. Badu ini memakai baju yang dipanggil badu sipak.biasanya dipilih kain berwarna hijau. Baju ini Baju ini diperbuat daripada kain satin yangdihiasi dengan butang betawi dibelahan terang, selalunya kuning. Lengan bajuhadapannya. Butang betawi juga ada kalanya dilabuhkan dan dibelah hingga ke paras sikudigunakan untuk hiasan lengan baju. Lengan menampakkan lengan baju di bahagianbaju dibelah hingga ke siku memperlihatkan dalam. Pada belahan baju dihiasi denganbaju bahagian dalam yang berwarna kontra. butang betawi . Butang ini masih lagiBadu tradisi ini seperti biasa dipakai pada digunakan untuk pakaian tradisi bangsamajlis perkahwinan. Kaum lelaki Bajau juga Belanda. Semasa menghadiri majlis rasmimengenakan suart atau seluar berwarna hitam etnik wanita Bajau ini biasanya mengenakanyang kebiasaannya digunakan atau dipakai baju yang dipanggil badu sampit. Badusemasa majlis perkahwinan, manakala pada sampit ini biasanya dipilih daripada kain jenismajlis yang lain warna kontra akan satin yang berwarna terang. Mereka jugadigunakan .Lelaki Bajau ini juga memakai akan memakai skirt panjang yang dipanggiltopi yang dipanggil tanjak untuk hiasan olos berangkit. Kain skirt ini juga ditekatkepala. Tanjak ini diperbuat daripada kain dengan benang warna yang bermotifkandastar. bunga kapas atau pucuk rebung.Kaum lelaki Bajau juga biasa menggunakan Untuk hiasan bahagian leher, terdapatperhiasan yang dipanggil supu. Supu ini aksesori yang dipanggil mandapun. Hiasanadalah perhiasan yang digunakan untuk ini dibentuk seakan kalung dibuat daripadamenyimpan sigup atau rokok daun. kain baldu yang dihiasi dengan perak atauDisebabkan kebanyakkan golongan lelaki emas. Kebiasaannya ia dikalungkan di leher.Bajau ini pada zaman dahulu adalah Barang perhiasan lain yang turut dipakaipahlawan-pahlawan yang gagah, maka wanita Bajau ini ialah galang yang diperbuatmereka juga menggunakan perhiasan daripada perak. Mereka juga memakaiberbentuk keris dan pida. Keris, pida dan subang atau anting-anting yang diperbuatparang panjang dianggap sebagai lambang daripada emas atau perak. Selain daripada itukepahlawanan etnik berkenaan. mereka juga memakai tali pinggang yang dipanggil ingkot pangkat dan kebiasaannya pada zaman dahulu ia diperbuat daripada logam perak.
  • 20. Sesungguhnya, kaum Kadazandusun ini memiliki banyak budaya yang boleh diwarisicontohnya dari segi asal-usul, lagenda dan perkembangan suku kaum Kadazandusun, bahasa,pakaian tradisional, muzik berunsurkan tradisional, corak kehidupan masyarakatnya, tariantradisional dan kemuncak bagi pemartabatan warisan budaya Kadazandusun ialah PerayaanPesta Kaamatan yang diadakan pada setiap tahun.Dalam aspek asal-usul, lagenda dan perkembangan suku kaum Kadazandusun menjelaskantentang kelahiran kaum Kadazandusun dan lagenda kelahiran kaum ini bermula dari "NunukRagang" sehinggalah kepada perkembangan dan penyebaran sukukaum ini ke seluruhpelusuk negeri Sabah yang telah banyak mempengaruhi sosio budaya mereka mengikuttempat yang baru, contohnya dari aspek bahasa dan corak kehidupan mereka. Mengikutstatistik, terdapat lebih kurang 40 etnik yang terdapat dalam suku kaum Kadazandusun.Muzik tradisi yang ditonjolkan dalam kaum ini amat menarik dan unik. Alat-alat dan bunyi-bunyian tradisional ini banyak terdapat dalam suku kaum Kadazandusun dan ianya berpotensiuntuk diwarisi oleh generasi muda kini. Antara lain alat-alat muzik tradisi yang popular ialahgong, sompoton, kulintangan, togunggu atau togunggak, bungkau, pumpuak, sundatang,suling, turali, tongkungon dan lain-lain lagi.Dalam setiap upacara rasmi ataupun perayaan tertentu, tarian tradisional suku kaumKadazandusun sering menjadi daya tarikan dan kemeriahan majlis tersebut. Setiap etnikdalam Kadazandusun mempunyai tarian tradisinya sendiri. Corak tarian tradisional inidipengaruhi oleh sosio budaya kawasan tertentu.Kemuncak bagi pemartabatan warisan budaya sukukaum Kadazandusun dan kesenian sertakeunikannya ialah menerusi Perayaan Pesta Kaamatan yang diraikan pada setiap 30 dan 31Mei setiap tahun. Dalam perayaan ini,berbagai acara menarik dan juga budaya kaumKadazandusun yang ditonjolkan dan dipamerkan. Antara lain acara yang biasanya menjaditarikan dalam Perayaan Pesta Kaamatan ialah "Unduk Ngadau" Kaamatan yangmempamerkan pakaian tradisi mengikut etnik. Pakaian Tradisional kaum kadazandusun
  • 21. Pakaian etnik Kadazandusun kaya dengan keunikan. Ini adalah kerana pakaian adalahberbeza dari satu tempat ke tempat lain. Setiap etnik Kadazandusun mempunyai perbezaandari segi pakaian tradisional. Sebagai contoh, pakaian tradisi masyarakat Dusun BunduLiwan Tambunan Ranau dan Dusun adalah berbeza daripada pakaian tradisi Dusun Lotudetnik di Tuaran dan Dusun Kimaragang di Kota Marudu.Pakaian biasanya dipakai semasa perayaan-perayaan seperti Pesta Menuai (Pesta Kaamatan)dan upacara khas seperti majlis perkahwinan. Biasanya, wanita Kadazandusun etnik akanmemakai pakaian unik ini semasa ranks Kecantikan Unduk NgadauLengan Gonob Hiasan Intan Permata (sinipak), (sarong) di corak renda dijahit ..berwarna hitam bawah lutut. tangan pada blaus jewellery: manik antik; luas tali lengan; lengan pinggang (Kinokogis), 4 sinipogot blaus di atas siku gelang dibuat syiling dolar perak; ke tangan dipotong gelang perak (Tapis perak); anting- kain terbuka dan anting perak dan kantung berwarna dijahit dengan perak dan tangan diukir kalung corak yang (kiupu). Ia dipakai sebagai kalung berlainan renda, kain hitam yang berlapis-lapis dengan renda keemasan yang diadakan di kanan sebelah; 2 pasang selendang merah; kain dastar sebagai kolar baju (selindang lolopot); gonob ditenun gila oleh Tindal Dusun etnik yang menggunakan kain tenunan dari pemprosesan pisang larut (Musa tekstil).
  • 22. Kaum Bidayuh adalah masyarakat yang mendiami kawasan barat daya Sarawak,terutamanya Bahagian Serian, Kuching dan di barat Kalimantan. Mereka terdiri daripadaempat pecahan etnik iaitu: 1. Selakau/Lara (Daerah Lundu) 2. Jagoi/Singai (Daerah Bau) 3. Biatah (Daerah Kecil Padawan) 4. Bukar/Sadong (Daerah Serian)[1]Mereka kebanyakannya beragama Kristian. Hanya sebahagian sahaja yang menganut agamaIslam dan animisme.Pada zaman dahulu suku kaum Bidayuh tinggal di rumah panjang. Lazimnya penempatanrumah panjang suku kaum Bidayuh terletak jauh di kawasan pendalaman dan tanah tinggi. Iniadalah bagi tujuan keselamatan iaitu sukar untuk dikesan oleh musuh.Struktur rumah panjangkaum Bidayuh tidak jauh bezanya dengan struktur rumah panjang masyarakat Iban diSarawak. Atap rumah panjang kaum Bidayuh diperbuat daripada atap rumbia atau sagu,manakala dindingnya pula daripada buluh. Pelantar atau lantai rumah panjang pula diperbuatdaripada papan atau buluh manakala tiangnya pula diperbuat daripada kayu belian.Rumah panjang masyarakat Bidayuh terbahagi kepada 3 bahagian iaitu bilik utama, awah dantanju. Bilik utama dapat kita samakan dengan ruang utama kediaman pada masa sekarang. Didalam bilik ini masyarakat Bidayuh lazimnya meletakkan barang-barang peribadi milikkeluarga dan keturunan mereka seperti gong, tempayan, tembikar dan sebagainya. Ruang inijuga berfungsi sebagai tempat tidur di kala malam hari. Awah pula adalah bahagian pelantardi luar rumah panjang masyarakat Bidayuh dan lazimnya ia bertutup dan beratap. Ia dapatlahdisamakan dengan berandah rumah pada masa ini. Di "awah" masyarakat Bidayuhmenjalankan aktiviti aktiviti harian mereka seperti menganyam, berbual, membuat peralatanbertani dan sebagainya. Ruangan Awah juga akan digunakan untuk sebarang upacarakeagamaan seperti perkahwinan, pantang larang dan pesta-pesta tertentu seperti pesta gawaidan sebagainya. "tanju" pula adalah bahagian terluar di dalam rumah panjang masyarakatBidayuh. Bahagian tanju agak terdedah dan lazimnya ia tidak bertutup mahupun beratap.Tanju lazimnya digunakan untuk menjemur hasil tuaian masyarakat Bidayuh seperti padi,lada, jagung dan sebagainya. Pakaian Tradisional KAUM bidayuh
  • 23. Warna hitam adalah warna utama dalam pemakaian masyarakat Bidayuh. Bagi Kaum wanita masyarakat Bidayuh, pakaian lengkap adalah termasuk bajuberlengan pendek atau separuh lengan dan sepasang kain sarung berwarna hitam paras lutut yang dihiasi dengan manik manik halus pelbagai warna disulami dengan kombinasi warna utama iaitu putih, kuning dan merah. Tudung kecilseparuh tinggi dengan corak anyaman yang indah atau penutup kepala daripada kain berwarna warni dengan sulaman manik halus adalah pelengkap hiasan kepala wanita masyarakat Bidayuh. Kaum lelaki masyarakat Bidayuh pula lazimnya mengenakan sepasang persalinan berbentuk baju hitam separa lenganatau berlengan pendek dengan sedikit corak berunsur flora dan seluar hitam atau cawat yang berwarna asas seperti biru, merah dan putih. Kain lilit kepala pula adalah pelengkap hiasan kepala kaum lelaki masyarakat ini.Kaum Murut menetap di pedalaman dan kawasan tenggara Sabah serta wilayah perbatasanantara Kalimantan dan Sarawak. Suku kaum Murut adalah suku kaum ketiga terbesar diSabah.
  • 24. Tempat tinggal mereka termasuk Tenom, Kemabong, Pensiangan dan Keningau. Dahulumereka tinggal di dalam rumah panjang dan hidup harmoni dalam keluarga besar.Kebanyakan mereka adalah petani berpindah, pemburu dan penangkap ikan sungai. Merekajuga mejalankan pemungutan hasil hutan(damar, rotan dan madu lebah).Pada masa kini kaummurut sudah ada yang berkhidmat dalam sektor awam dalam bidang pendidikan, kesihatandan pertahanan.Perkataan „Murut‟ merujuk kepada kumpulan penduduk yang tinggal di lereng bukit atautanah tinggi di Pedalaman Sabah. Murut terdapat di beberapa kawasan seperti Keningau,Tenom, Pensiangan, Sipitang, Kalabakan dan Kinabatangan. Kaum Murut terbahagi kepadaMurut Tahol atau Tagal, Tidung, Timugon, Sembakung, Paluan, Bookan, Kalabakan,danMurut Serundung. Dimana kaum Murut mewakili sebanyak 2.9% daripada penduduk diSabah iaitu lebih kurang 50,000 orang. Suku kaum Murut juga terdapat di Brunei, Sarawakdan sempadan Kalimantan. Kaum Murut mempunyai bahasa tersendiri yang berbeza dengansuku kaum Murut yang lain. Ini disebabkan faktor geografi sebagai penghalang dalamkomunikasi bahasa mereka.Secara uniknya, kaum Murut tinggal di rumah panjang yang berhampiran dengan kawasansungai atau membuat penempatan sepanjang sungai. Mereka tinggal di dalam rumah panjangyang menempatkan 10 hingga 20 keluarga. Tetapi terdapat juga kaum Murut yang tinggal danmembina penempatan secara individu di sepanjang sungai. Suku kaum Murut pakar dalammembuat perahu dan menurunkan kepakaran mereka kepada generasi seterusnya. Selain itukaum Murut pakar dalam berburu dan masih mengamalkan tradisi bertatu seperti kaum Ibandi Sarawak tetapi tradisi ini semakin kurang di lakukan oleh generasi muda suku kaum ini.Kaum Murut juga menyambut perayaan seperti Hari Raya, Hari Krismas, Tahun Baru, Majlisharijadi, pengembumian dan Pesta Kalimaran dan lain-lain. Pesta Kalimaran ialah pesta samaseperti kaum kadazan-Dusun yang menyambut pesta Kaamatan. Ia di sambut selepas merekamenuai padi. Kaum Murut masa kini, telah mengalami proses kemodenan dan ramai yangberkerja sebagai kakitangan kerajaan dan bukan kerajaan. Mereka juga tinggal di bandar-bandar besar dan mempunyai pekerjaan profsional. Namun demikian, Kaum Murut ini masihlagi mengamalkan adat istiadat yang diamalkan oleh nenek moyang mereka sebagai adatturun temurun yang mempunyai nilai estetika tinggi dalam kehidupan.[1] Pakaian Tradisional KAUM mURUTPinongkolo Pipirot Salupai Sinikot Rarangkol Holong
  • 25. Pakaian tradisi Tali Hiasan Tiga set pin Rantai yang Beberapabagi wanita yang pinggang kepala yang rambut terdiri daripada pasang terdiri daripada yang dihiasi yang dihiasi beberapa jenis gelang baju dan gaun berbentuk dengan dengan manik seperti yang yang panjang syiling manik- sinikot bungkas, kotos, diperbuatberwarna hitam, perak iaitu manik. tataun di aki‟ daripada dan dihiasi pipirot bahagian pangungupu‟, kulit dengan manik- linggit tengah dan bulul, olod dan kerang manik. Baju dihiasi dua sinikot sebagainya. yang besar yang dihiasi itu dengan surai di dipanggildipanggil babaru pelbagai kedua-dua holong linantian dan manik- bahagian sulou. gaun tersebut manik yang sanggul. pula tapi‟ terkenal. linantian.
  • 26. Baba dan Nyonya adalah segolongan keturunan kaum Cina yang unikkedudukannya di kalangan kaum Cina yang terdapat di Negeri-negeri Selat,Tanah Melayu (kini sebahagian Malaysia), khususnya di negeri Melaka.Bagaimanapun, sebahagian mereka enggan mengakui bahawa mereka adalahorang Cina tetapi sebaliknya mendakwa bahawa mereka adalah rakyat Britishdan amat berbangga dengan kedudukan ini. Tambahan pula, mereka mengejipendatang-pendatang Cina yang baru, [1] dan mempunyai kelab tersendiri yangtidak membenarkan pendatang-pendatang Cina masuk. Mereka memanggil dirimereka sebagai "Baba" atau "Peranakan" kerana kebudayaan mereka, yangberasal daripada warisan tradisi Cina, mempunyai unsur-unsur pengaruhkebudayaan Melayu. Penyesuaian dan resapan budaya mereka terhadap suasanasosio-budaya di persekitaran mereka di zaman silam, iaitu melalui perkahwinancampur yang berlaku di antara kaum-kaum Cina dan Melayu, adalah puncautama mengapa generasi-generasi seterusnya memanggil mereka sebagai"Baba". Dari segi anutan, kebanyakannya masih mengekalkan agama tradisionalCina dan Buddha, namun telah ramai yang memeluk agama lain seperti Kristianyang amat popular di kalangan remaja. Pakaian Tradisional KAUM Baba dan Nyonya
  • 27. Pakaian Nyonya serupa dengan pakaian tradisi Melayu, iaitu terdiri daripada baju kebaya(baju panjang dan batik sarung) dan kerongsang.Kasut manek ialah alas kaki buatan tangan yang memerlukan kemahiran dan kesabaran tinggiuntuk menghasilkannya dari jalinan manik kaca bersegi-segi halus yang dijahit pada kainterpal. Pada mulanya, manik-manik yang diperlukan untuk menghiasi kasut manek berasaldari Eropah, tetapi lama-kelamaan banyak diperoleh dari Jepun.Rekaan kasut manek tradisional sering memperlihatkan motif bunga Eropah dan warnanyadipengaruhi oleh tembikar Peranakan dan sarung batik. Mulai 1930-an, kasut manekmenjalani perubahan dengan diberi rekaan moden dan ditambah tumit.Suku Peranakan di Indonesia ada baju kebaya tersendiri, terutamanya kebaya encim, sertamengemmbangkan corak batik tersebdiri yang bermotifkan Cina.
  • 28. Inilah kisah buku skrap saya. Harap maklumat ini dapt berguna kepada pembaca.Harap pembaca telah puas hati membaca buku skrap saya ini!!!!!!Sekian Terima Kasih_________________________(Shacind Ananthan
  • 29. Isi Kandungan M/SBiodata diri........................Penghargaan.....................Objektif Kajian...................Pengenalan........................Jenis-jenis Pakaian Tradisional i. Melayu ............................... ii. Cina ..................................... iii. India..................................... iv. Bajau.................................... v. Bidayuh................................ vi. Murut.................................. vii. Baba dan Nyonya................. Penutup......................